ساعت شش که به خانه می‌رسم، اول زیر کتری را روشن می‌کنم و بعد لباسم را عوض می‌کنم. عاشق چای بعدازظهر هستم. چای پررنگ دم کشیده که با هل و دارچین عطرآگین شده است. پیش‌ترها برای خودم چای دم نمی‌کردم. فکر می‌کردم باید یک آدمی در خانه باشد که برای او چای دم کنم. بعد متوجه شدم “یک آدمی” در خانه است و آن خود من هستم! بنابراین خودم را تحویل می‌گیرم و برای خودم چای دم می‌کنم. چای را با یک قاشق چایخوری عسل شیرین می‌کنم. لیوان دوم چای را تلخ می‌نوشم.

 

و برای تابستان یک کار محشر یاد گرفته‌ام: چای سرد می‌سازم. باقیمانده چای را دور نمی‌ریزم، بلکه با عسل شیرین می‌کنم، چند قطره آبلیمو به آن اضافه می‌کنم. گاهی اوقات چند قطره عرق نعنا هم روی آن می ریزم. بعد لیوان چای را در یخچال می‌گذارم. روز بعد، موقع رسیدن به خانه، یک لیوان چای سرد خوشمزه، منتظر من است.

 

دستور ساختن چای سرد:

 

 

اضافه کردن آبلیمو و عرق نعنا اجباری نیست. حتی شیرین کردن چای هم اجباری نیست. من مزه ترش و شیرین را دوست دارم. ممکن است شما دوست داشته باشید چای سرد، فقط شیرین باشد یا بکلی تلخ باشد. میل میل شماست. نوشیدن یک لیوان کافئین خنک، شما را سرحال می‌آورد.

 

 وقتی برای خودتان و فقط برای خودتان چای دم می‌کنید و یا وقتی چای سرد می‌نوشید، مرا به خاطر بیاورید. باشه؟

 

دیدگاهتان را بنویسید