به روزه‌داران عزیز، فرا رسیدن ماه رمضان را تبریک می‌گویم.
هر وقت اسم روزه و روزه‌داری می‌آید، یاد دوستی می‌افتم که عاشق ماه رمضان بود. از دو سه هفته قبل برای استقبال از آن آماده می‌شد. با چنان شوق و ذوقی خرید می‌کرد که انگار برای جشن عروسی‌اش، جهاز می خرد.
– این سفره را خریدم که وقت افطاری پهن کنم.
– این سجاده جدید را خریدم که امسال ماه رمضان سر سجاده جدیدم نماز بخوانم.
– این شیره انگور برای تقویت من در موقع روزه معجزه می‌کند.
– ببین چه خرماهایی گرفته‌ام. جان می‌دهد برای سحری.
در طول ماه رمضان هر روز شادتر از روز قبل می‌شد و صورتش نورانی تر و روشن تر. یک بار به او گفتم:
– احساس می‌کنم اگر چراغ را خاموش کنیم، اتاق با نور صورت تو روشن می‌شود.
خندید. خودش هم می‌دانست.
ماهی پر از خیر و برکت برای روزه‌داران عزیزم آرزو می‌کنم.
یک مطلب جالب: تقریباً تمام در ادیان، روزه‌داری وجود دارد، ولی مقررات و شکل آن متفاوت است. بجز دین زرتشتی. اگر بین دوستان ما کسی زرتشتی است، خوشحال می‌شویم در مورد این موضوع از او بشنویم.